Problemem, który może pojawić się w różnych okolicznościach i stać się poważną przeszkodą dla szerzenia świadomości Kryszny, są sekty i kulty. Śrila Prabhupāda używa czasami obu tych słów w znaczeniu „grupy” lub praktyki procesu, ale tutaj używam ich w znaczeniu negatywnym.

Prawdziwa świadomość Kryszny jest bezwyznaniowa; ma związek z pierwotną naturą duszy i jej relacją z Kryszną. W Jaiva Dharma Śrila Bhaktivinody Thakury widzimy różne przykłady wisznuitów z różnych środowisk, w tym nawet „muzułmanów” z rodziny Chand Kazi, którzy stali się czystymi wisznuitami, pomimo pozornego zachowania muzułmańskiego stroju i kontaktów towarzyskich. Chociaż kultura wedyjska jest uważana za najbardziej sprzyjającą, świadomość Kryszny nie zależy od zmiany zewnętrznego ubioru czy otoczenia. Jak wyjaśniono w Bhagawadgicie, chodzi bardziej o wewnętrzną transformację niż o zewnętrzne symbole. Właściwie zrozumiana, świadomość Kryszny może być rozprzestrzeniana bez ograniczeń wśród przedstawicieli wszystkich kultur i stylów życia. Możemy to zaobserwować na przykładzie życia Śrila Prabhupady. Potrafił on przekazywać świadomość Kryszny kardynałom, biznesmenom, muzykom i tak dalej, prezentując ją w sposób przystępny dla każdego.

Sekty natomiast opierają się na czynnikach zewnętrznych. Członkowie muszą przestrzegać sztywnego kodeksu ubioru, jeść określone potrawy, mówić w określony sposób, podzielać te same poglądy i bezkrytycznie słuchać charyzmatycznego przywódcy. Członkowie sekt podlegają ścisłej kontroli, a każdy, kto odchodzi od grupowych standardów postępowania lub poglądów, jest wykluczany. Sekty mogą opierać się na teoriach spiskowych, ideach religijnych, fikcyjnym piśmie, a nawet filmach. W historii istnieje wiele sekt i kultów, które zakończyły się źle, jak na przykład „Brama Niebios” i inne przykłady.

Jednym z symptomów prawdziwej świadomości Kryszny jest szczęście, choć innego rodzaju niż złudne szczęście, którego ludzie szukają w tym materialnym świecie. Szczęście świadomości Kryszny jest stanem ciągłym, podczas gdy szczęście materialne jest ulotne. To stałe szczęście, niezależne od czynników zewnętrznych, jest jednym z symptomów osoby zbliżającej się do energii duchowej (Bg 18.54). Na obrazach świata duchowego widzimy, że wszyscy tam są szczęśliwi. Z drugiej strony, w tym materialnym świecie jest wielu ludzi pogrążonych w depresji. Świadomość Kryszny dotyczy uduchowionego szczęścia, aktywności i wzmocnienia. To właśnie opisuje Śrila Prabhupada w swoich książkach i co możemy praktycznie zaobserwować u wielbicieli, którzy dojrzale podążają za jego naukami.

Problem polega na tym, że czasami, z powodu niedojrzałości, możemy nieświadomie tworzyć sekty i kulty oparte na Świadomości Kryszny, w których członkowie są po prostu represjonowani i zmuszani do wpasowywania się w stereotypy. Podobnie jak w innych przypadkach, członkowie takich sekt mają tendencję do sekciarstwa, wyobcowania i agresji wobec członków innych grup, w tym wielbicieli, którzy nie należą do tej samej grupy lub nie zgadzają się z ich filozofią. Często spędzają czas na plotkowaniu i krytykowaniu innych, zamiast rozwijać prawdziwą świadomość Kryszny. Naturalnie, rezultat nie jest pozytywny.

Sekty i sekciarska mentalność mogą stanowić problem dla tych, którzy poważnie starają się praktykować świadomość Kryszny i odbudować z Nim relację. Sekty są niczym materialny pojemnik, który ogranicza transcendentalną ekspresję świadomości Kryszny, która jest procesem transcendentalnym. Bycie częścią sekty może początkowo przynosić korzyści (przynajmniej można mieć możliwość intonowania Hare Kryszna), ale zawsze będzie miało negatywne reperkusje, które będą się nasilać z upływem czasu. Lepsze jest podejście do świadomości Kryszny bez sekciarstwa.

Ruchy i organizacje duchowe zawsze borykają się z problemami na różnych poziomach, ponieważ ruchy duchowe opierają się na akceptacji niedoskonałych ludzi i wykorzystywaniu ich wkładu. Istnienie problemów jest zatem jedynie dowodem niedoskonałości członków; nie oznacza to, że proces nie działa. Jednocześnie jednak powinniśmy dostrzegać problemy i starać się je rozwiązywać, a nie tylko pozwalać, by przysłaniały one istotę problemu. Chociaż nie da się mieć ognia bez dymu, nie powinniśmy udawać, że dym to ogień.

Do objawów niezdrowej grupy należy nadmierna kontrola liderów nad tym, jak członkowie się ubierają, jak mówią, z kim się przyjaźnią, jak odnoszą się do krewnych i jakie mają inne wybory życiowe. Istnieje różnica między kierowaniem i okazywaniem troski a kontrolowaniem lub manipulowaniem. Pierwsze jest objawem dobrego przywództwa duchowego; drugie to zachowanie typowe dla sekty.

Inne objawy to atmosfera podejrzliwości i czujności, w której trudne pytania są zniechęcane, w której lojalność wobec grupy staje się ważniejsza od prawdy, osoby z zewnątrz są karykaturalnie przedstawiane jako upadłe lub niebezpieczne, a odchodzące postrzegane jako zdradliwe, ślepa wiara w słowa przywódcy, nawet jeśli wydają się przeczyć rozumowi, u oddanych z czasem rozwija się strach i represje zamiast wewnętrznej stabilności itd.

Z drugiej strony, symptomami zdrowych wspólnot są: oddani, którzy utrzymują silną praktykę duchową bez przymusu, jasne zrozumienie filozoficzne połączone ze współczuciem dla nowicjuszy, szacunek dla różnych służb i poziomów rozwoju, funkcje kierownicze nie są automatycznie uznawane za dowód rozwoju duchowego, liderzy są odpowiedzialni, dopuszcza się szczere pytania, oddani są pokorni, radośni, odpowiedzialni, chętni do współpracy i współczujący wobec innych. Kolejnym silnym czynnikiem jest mentalność bycia surowym wobec siebie, a jednocześnie współczującym wobec innych, zamiast na odwrót.

Nie wszystkie rygorystyczne grupy są sektami, ale ważne jest, aby nauczyć się odróżniać prawdziwy ogień od dymu, zrozumieć różnicę między powagą prawdziwej duchowości, gdzie ktoś poważnie podchodzi do sadhany, nauki, ślubów i służby, a także jest wierny naukom Prabhupada i sukcesji uczniów, a niedojrzałymi grupami, gdzie te cechy są sztucznie imitowane.

Aby uniknąć popadnięcia w sekty, ważne jest, aby czytać i rozumieć filozofię Świadomości Kryszny, którą Śrila Prabhupada wyjaśnia w swoich książkach, oraz znaleźć autentycznych, dojrzałych nauczycieli, którzy pomogą nam znaleźć właściwą ścieżkę. W dzisiejszych czasach często myślimy, że duchowy przewodnik nie jest tak naprawdę potrzebny i że sami możemy dojść do rozwiązania, ale pisma święte tego nie wyjaśniają.

Wniosek jest taki, że świadomość Kryszny jest zawsze dobra, zwłaszcza gdy jest właściwie rozumiana i stosowana pod kierunkiem dojrzałego waisznawy, ale sekty mogą być problematyczne. Aby systematycznie i bezpiecznie rozwijać naszą praktykę duchową, ważne jest, aby nauczyć się rozpoznawać i unikać takich sekt.

https://www.ccdas.net/p/sects-in-krsna-consciousness