POŁĄCZENIE Z PRABHUPADĄ

Pojawienie się Śrila Bhaktivinody Thakury

Jego Boska Miłość Śrila Saccidananda Bhaktivinoda Thakura (1838-1914)

„Pionier programu obdarzania całego świata świadomością Kryszny”

Wykład Jego Boskiej Miłości AC Bhaktivedanty Swamiego Prabhupady 

(Londyn, 23 września 1969)

Dzisiaj jest bardzo pomyślny dzień, urodziny Bhaktivinoda Ṭhākury. Oto zdjęcie Bhaktivinoda Saccidānandy Ṭhākury. Był on jednym z aczarjów tej sukcesji uczniów od Kryszny. Mamy tablicę sukcesji od Kryszny, tablicę genealogiczną. Istnieją dwa rodzaje tablic genealogicznych: jedna według seminy – ojciec, jego syn, jego syn, tak dalej; to jest materialna tablica genealogiczna – i jedna duchowa tablica genealogiczna, sukcesja uczniów.

Tak jak Kryszna... Kryszna, pierwotny ojciec, Najwyższa Osoba Boga, przekazał wiedzę wedyjską Brahmie, Panu Brahmie. Przemówił do Narady. Narada przemówił do Vyasy. Vyasa przemówił do Madhvacaryi. Tak więc w tej sukcesji uczniów, Pan Caitanya, od Pana Caitanyi, sześciu Goswamich, i podobnie, schodząc w dół, schodząc, Bhaktivinoda Thakura, następnie Gaurakiśora dasa Babadżi Maharadża, następnie mój mistrz duchowy, a następnie my, następne pokolenie, jesteśmy moimi uczniami.

Istnieje zatem sukcesja uczniów, a aczarjowie są autorytetami. Nasz proces zdobywania wiedzy jest bardzo prosty: czerpiemy ją od autorytetu. Nie spekulujemy. Spekulacje nie pomogą nam dotrzeć do prawdziwej wiedzy. Tak jak w przypadku trudności, w kwestiach prawnych, zwracamy się do autorytetu, prawnika.

Kiedy jesteśmy chorzy, idziemy do lekarza, do autorytetu. Nie ma sensu spekulować. Załóżmy, że mam kłopoty z jakimiś prawnymi implikacjami. Po prostu spekuluję: „Będę wolny w ten czy inny sposób”. To nie pomoże. Musimy udać się do prawnika, który zna się na rzeczy, a on daje nam instrukcję: „Zrób tak, a będziesz wolny”.

Podobnie, gdy jesteśmy chorzy, jeśli spekuluję w domu, że „Moja choroba zostanie wyleczona w ten czy inny sposób”, to nie. To bez sensu. Idziesz do uprawnionego lekarza, a on ci przepisze dobre lekarstwo i zostaniesz wyleczony. Na tym polega proces poznania.

Ale w dzisiejszych czasach ludzie myślą: „Jestem wolny, jestem niezależny i mogę sam znaleźć rozwiązanie”. To jest łobuzerstwo. To niedobrze. Tak więc Ardżuna, rozmawiając z Kryszną jako przyjaciel, ale widząc, że nie ma rozwiązania, mówiąc w ten sposób, podporządkował się Krysznie. Powiedział: śiṣyas te 'ham (BG 2.7). Aham: „Ja sam podporządkowuję się Tobie jako Twój uczeń”. Śiṣyas te 'haṁ śādhi māṁ prapannam. Prapannam oznacza poddanie się.

 Oto więc nakaz wedyjski, że jeśli chcesz poznać wiedzę transcendentalną lub naukę… „Transcendentalny” oznacza poza zasięgiem twojej bezpośredniej percepcji. Zatem wiedza duchowa jest poza zasięgiem naszych zmysłowych spekulacji. Poza zasięgiem. Tak jak wtedy, gdy dusza, jedynie duchowa iskra, opuszcza to ciało, nie możesz jej zobaczyć. Dlatego ateistyczni ludzie spekulują: „Może być dusza; może jej nie być”. Albo: „Funkcje organizmu przebiegały w ten sposób; teraz ustały. Krwinki ustają. Nie jest już czerwone; jest białe; zatem życie…”. To są spekulacje. To nie jest prawdziwa wiedza.

Prawdziwą wiedzę otrzymujesz od autorytetu, Kryszny. Mówi on: tathā dehāntara-prāptir dhīras tatra na muhyati (BG 2.13). Tak jak dusza przechodzi przez różne etapy. Dehino 'smin yathā dehe. Deha , deha oznacza to ciało. Asmin dehe , w tym ciele jest dehi. Dehi oznacza, kto jest właścicielem tego ciała. To jest dusza. To przechodzi przez dzieciństwo, dzieciństwo, niemowlęctwo, młodość, starość. Każdy, możesz poczuć, że byłeś dzieckiem, byłeś niemowlęciem, byłeś chłopcem. Teraz jesteś młodzieńcem lub starcem. Więc jesteś tam.

Tak więc, przechodząc przez różne rodzaje ciał, podobnie, porzucając to ciało, przyjmujesz inne. Na czym polega trudność? Tathā dehāntara-prāptir dhīras tatra na muhyati (BG 2.13). Nie ma mowy o zdumieniu się, jak przebiega wędrówka jaźni, duszy. Jest na to żywy przykład. Po prostu potrzebujesz odrobiny inteligencji. Ta inteligencja rozwija się dzięki instrukcjom aczarii .

Dlatego wedyjski nakaz nie polega na zdobywaniu wiedzy poprzez spekulację. To bezużyteczne. Athāpi te deva padāmbuja-dvayaṁ jānāti tattvaṁ prasāda-leśānugṛhīta eva hi , na cānya eko 'pi ciraṁ vicinvan (SB 10.14.29). Ciraṁ vicinvan. Ciram oznacza, że ​​przez tysiące lat można spekulować, ale nie można zrozumieć, czym jest Bóg. To niemożliwe. Ale jeśli otrzymasz wiedzę od wielbiciela, on może cię wyzwolić.

Dlatego wedyjski nakaz brzmi: tad-vijñāna … aby zrozumieć tad-vijñāna… Vijñāna oznacza naukę. Jeśli chcesz poznać naukę transcendentalną, musisz zwrócić się do guru, tad-vijñānārtham , aby… Jeśli w ogóle jesteś zainteresowany zrozumieniem nauki duchowej, tad-vijñānārthaṁ sa gurum eva abhigacchet (MU 1.2.12), musisz zwrócić się do guru. Guru oznacza tę sukcesję uczniów, jak wyjaśniłem.

Zatem Bhaktivinoda Ṭhākura jest idealnym guru. Nie był sannyasinem; był girhasthą, gospodarzem, żyjącym z rodziną, żoną i dziećmi. Mimo to był guru. Każdy może zostać guru. Nie znaczy to jednak, że sannyasin może zostać guru. Gospodarz również może zostać guru, pod warunkiem, że zna naukę. Caitanya Mahāprabhu, rozmawiając z Ramanandą Rayą...

Caitanya Mahāprabhu był sannyasinem, wysoko urodzonym w rodzinie bramińskiej, bardzo wykształconym uczonym. Rozmawiał więc z Ramanandą Rayą, grihasthą, gubernatorem Madrasu. Zadawał pytania, a Ramananda Raya odpowiadał. Oznacza to, że on odgrywał rolę guru, a Caitanya Mahāprabhu rolę ucznia.

Więc się wahał, Ramanando Raya. Pomyślał sobie: „Jestem grihasthą; nie jestem nawet braminem. Poza tym zajmuję się sprawami materialnymi. Jestem gubernatorem, polityką. A Caitanya Mahāprabhu jest sannyasinem, urodzonym w wysoko postawionej rodzinie bramińskiej. Nie wygląda więc dobrze, żebym miał Go uczyć”. Więc się wahał. Caitanya Mahāprabhu zapytał: „Och, dlaczego się wahasz?”. Odpowiedział:

    kiba vipra, kiba śudra, nyasi kene naya

    yei krsna-tattva-vetta, sei 'guru' haya

    (CC Madhya 8.128)

Powiedział: „Nie wahaj się. Możesz zostać braminem albo śudrą … ”. Kibā vipra, kibā śūdra. Vipra oznacza bramina, a śūdra, śūdra to człowiek czwartej klasy. Bramin to człowiek pierwszej klasy. Więc kibā vipra, kibā śūdra. Może być człowiekiem pierwszej lub najniższej klasy, może zostać sannyasinem lub gṛihasthą. Nie ma to znaczenia. Każdy, kto zna naukę o Krysznie, może zostać guru. Oto werdykt.

Ponieważ nauka duchowa nie należy do sfery cielesnej. Znajduje się na płaszczyźnie duchowej. To bardzo miłe. Tak jak idąc do prawnika, inżyniera czy lekarza, nie pytasz, czy jest braminem, czy śudrą. Musisz po prostu wiedzieć, czy jest prawnikiem. To wszystko. Czy faktycznie jest lekarzem. Jeśli zna się na medycynie, może być braminem, śudrą, sannyasinem, gospodarzem – to nie ma znaczenia.

Twoja sprawa to lekarz, prawnik. Podobnie, twoją sprawą jest zrozumienie Kryszny. Zatem każdy, kto doskonale zna Krysznę, musi tam się udać. Tad-vijñānārthaṁ sa gurum evābhigacchet (MU 1.2.12). To jest... Wedyjski nakaz nie mówi, że musisz zwrócić się do sannyasina, grhasthy, Hindusa czy Amerykanina. Nie. Gurum. A guru oznacza tego, kto zna naukę o Krysznie.

Zatem ten Bhaktivinoda Ṭhākura był gṛihasthą, bardzo odpowiedzialnym urzędnikiem, sędzią. I był tak uwznioślony, że zazwyczaj wychodził z biura o piątej, jadł kolację i natychmiast kładł się spać. Natychmiast. Powiedzmy, że kładzie się spać o siódmej wieczorem i budzi się o dwunastej. Załóżmy więc, że kładzie się spać o siódmej wieczorem i budzi się o dwunastej w nocy; to wystarczający sen, pięć godzin. Nie powinno się spać dłużej niż pięć do sześciu godzin. Należy go minimalizować, jak to możliwe.

Goswami spali nie dłużej niż półtorej godziny, a czasem dwie. Sen nie jest szczególnie ważny. Nawet wielcy politycy spali po dwie godziny. Dlatego, szczególnie w duchowości, powinni minimalizować jedzenie, sen, łączenie się w pary i obronę. Minimalizować. Stopniowo sprowadzać to do zera. Raghunātha dasa Goswami jadł tylko mały kawałek masła co drugi dzień, a nie codziennie.

Tak więc ten Bhaktivinoda Ṭhākura, regularnie wracał z biura, po kolacji kładł się spać i wstawał o dwunastej, i pisał książki. Pisał..., zostawił po sobie około stu książek.

Odkopał miejsce narodzin Pana Caitanyi i zorganizował sposób zagospodarowania tego miejsca narodzin, Māyāpur. Miał mnóstwo spraw do załatwienia. Wyjeżdżał, by głosić filozofię Caitanyi. Sprzedawał książki za granicę. W 1896 roku próbował sprzedać „Życie i nauki Pana Caitanyi” na Uniwersytecie MacGilla w Montrealu. Był więc zajęty, aczarjo. Trzeba wszystko uporządkować. Nie chodzi o to, że „ponieważ jestem grihasthą, gospodarzem, nie mogę zostać kaznodzieją”.

„To sprawa sannyasina lub brahmaczarina ” . Nie. To sprawa każdego. Cały świat cierpi z powodu braku wiedzy. Obecna cywilizacja to cywilizacja zwierzęca. Nie znają niczego poza jedzeniem, spaniem, rozmnażaniem się i obroną. To wszystko. To jest cywilizacja zwierzęca.

Zwierzę nie zna niczego poza czterema zasadami życia: jedzeniem, spaniem, łączeniem się w pary i obroną. To wszystko. Nie. Życie ludzkie jest przeznaczone do czegoś innego: „Kim jestem? Czym jest Bóg? Jaki jest mój związek z Bogiem? Czym jest ten świat materialny? Dlaczego tu jestem? Dokąd mam teraz pójść?”. Tak wielu rzeczy trzeba się nauczyć. Athāto brahma jijñāsā. To jest ludzkie życie. Nie to, żeby jeść, spać, uprawiać seks i pewnego dnia umrzeć jak koty i psy.

Dlatego potrzeba aczarjów, nauczycieli, do szerzenia wiedzy duchowej, świadomości Kryszny. Bhaktivinoda Ṭhākura był… Chociaż był gṛihasthą, gospodarzem, urzędnikiem państwowym, sędzią, był jednak aczarją. Zatem z jego postępowania, z jego życia, powinniśmy uczyć się, jak zostać kaznodzieją na każdym etapie życia. Nie ma znaczenia, kim on jest.

Był jeden incydent, bardzo interesujący. Kiedy był sędzią w Jagannātha Purī... System jest taki... Świątynia Jagannātha to bardzo duża placówka. W świątyni pięćdziesiąt sześć razy dziennie ofiarowuje się bhogę. W świątyni zawsze gromadzi się co najmniej pięćset do tysiąca osób. Przychodzą z zewnątrz, a prasada jest gotowa. Jeśli pójdziesz do świątyni Jagannātha i zapytasz: „Przyszło stu mężczyzn z zewnątrz. Chcemy prasadam ”, to tak, od razu gotowe. To ogromna świątynia.

To tylko jedna świątynia, ale w Indiach jest wiele tysięcy innych, w których rozdaje się prasadam. Teraz nasz obecny rząd minimalizuje ten wydatek. Uważają, że to zbędny wydatek. Minimalizują. Ale nie zbędny wydatek. Nie rozumieją. Dawniej w Indiach nie było potrzeby posiadania hotelu. Każdy, kto jedzie gdziekolwiek, nawet do wioski, idzie do świątyni – prasadam jest gotowe.

Nie ma potrzeby jechać do hotelu. Płacisz albo nie płacisz. Jeśli powiesz: „Chcę małą porcję prasadam ”, „Tak, weź ją”. Tak nadal obowiązuje system. W Radżastanie jest świątynia Nāthadvārā. Płacisz tylko dwie anny. Dwie anny oznaczają jeden cent. Dostajesz wystawne prasadam za dwie anny, a mimo to jest to bardzo dobra prasadam. Dlatego dystrybucja prasadam w świątyni jest od dawna stosowana.

Więc Bhaktivinoda Ṭhākura... Świątynią Jagannātha zarządza ciało, a zwyczajem jest, że lokalny urzędnik okręgowy, on zostaje prezesem, czyli zarządcą. Więc Bhaktivinoda Ṭhākura był zarządcą w tym sensie, ponieważ był urzędnikiem. Komitetowi zarządzającemu przewodniczył on. W związku z tym w Orissie pojawiła się skarga. Ta świątynia Jagannātha znajduje się w Orisie. Utkāla. Utkāla, ten stan, pierwotnie należał do Dhruvy Maharadży. Jego syn miał na imię Utkāla, Maharadża Utkāla.

No cóż, ten Utkāla, to był sobie taki pseudo- jogin . Oświadczył sobie, że... Tak jak to się dzieje dzisiaj, jest wielu łobuzów, którzy deklarują, że „jestem wcieleniem Boga”. Znają jakąś mistyczną moc, żonglują, a głupi ludzie biorą ich za: „Och, on jest Bogiem”.

I tak pojawił się ktoś taki jak ten pseudo-Bóg, Wisznu, w wiosce w Orissie. Tańczył taniec rasa, a głupi ludzie wysyłali swoje córki i żony, żeby z nim tańczyły. Widzicie? Było ich tak wielu; i nie tylko. Ludzie są tak głupi, że nie wiedzą... Chcą być oszukiwani, a ci oszuści przychodzą. Oświadczył: „Jestem Bogiem. Jestem Wisznu”.

Byli więc też ludzie przy zdrowych zmysłach. Zaprotestowali: „Co to za nonsens? Ten człowiek tańczy z damami i dżentelmenami, eee, dziewczynami”. Złożyli więc skargę. W tamtych czasach panowały rządy brytyjskie. Złożyli skargę do gubernatora lub komisarza, bardzo wysokiego rangą urzędnika. Komisarz wiedział, że Bhaktivinoda Ṭhākura...

Nazywał się Kedāranātha Datta. Datta. Kedāranātha Datta, jego imię domowe. Komisarz wydziału wiedział, że Kedāranātha Datta jest człowiekiem religijnym i pełni funkcję sędziego pokoju. Przekazał więc sprawę do zbadania: „Jaki jest ten zarzut? Proszę zbadać sprawę i zrobić, co konieczne”.

Był więc szczerym oddanym i zrozumiał, że „Ten łobuz to oszust, oszukujący ludzi. Muszę go zapytać”. Udał się więc do wioski w cywilnym stroju z kilkoma policjantami. Oni również byli w cywilnych ubraniach. A gdy tylko podszedł do tego łobuza jogina , powiedział: „Och, jesteś Kedāranātha Datta. Bardzo miło. Jesteś… Uczynię cię królem Indii. Proszę, nie próbuj mnie niepokoić”. Ponieważ wiedział, że „przyszedł zapytać o moją rasa-lilę ”.

Więc Bhaktivinoda Ṭhākura najpierw powiedział: „Panie, jesteś takim wielkim joginem. Dlaczego jesteś w tej wiosce? Dlaczego nie pójdziesz do Jagannātha Purī? Jest tam świątynia i Pan Jagannātha. Lepiej tam idź, zobacz Pana i bądź szczęśliwy. Dlaczego jesteś w tej wiosce?” „Och, Jagannātha? Ach, to jest zrobione z drewna. Ja osobiście jestem Najwyższym Panem. To jest zrobione z drewna”. Och, wtedy Bhaktivinoda Ṭhākura – był oddanym – stał się ogniem. (śmiech) On obrażał. Arcye śilā-dhīr guruṣu nara-matiḥ ( Padma Purāṇa , Brahma Khaṇḍa 25.15-18).

Według śāstr, jeśli ktoś myśli… Tak jak tutaj jest Bóstwo. Jeśli ktoś pomyśli: „Och, jest z kamienia…”. Dla niewielbiciela jest kamieniem, ale dla wielbiciela jest osobiście Najwyższą Osobą Boga. Do widzenia potrzebne są oczy. Więc wielbiciel widzi z innej perspektywy.

Tak jak Caitanya Mahāprabhu, gdy wszedł do świątyni Jagannātha, natychmiast zemdlał: „O, oto mój Pan”. A niewielbiciel widzi: „To drewno, kawałek drewna”. Dlatego dla niewielbiciela pozostaje On zawsze drewnem, ale do wielbiciela przemawia. Na tym polega różnica. Premāñjana-cchurita-bhakti-vilocanena (Bs. 5.38).

Jeśli Bóg jest wszystkim, to dlaczego Bóg nie może się zamanifestować przez drewno, drewno i kamień? Jeśli Bóg jest wszystkim, zgodnie z filozofią Majawadów… To fakt. Bóg jest wszechmocny. Może wyrazić Siebie nawet przez drewno i kamień. To jest wszechmoc Boga. To się nazywa wszechmocą. Nie znaczy to, że Bóg nie może wyrazić Siebie przez drewno i kamień. Jak więc jest wszechmocny? Wszechmocny oznacza, że ​​Jego moc może być wyrażona przez cokolwiek.

Ponieważ cokolwiek, wszystko jest ekspansją energii Boga. Parasya brahmaṇaḥ śaktis tathedam akhilaṁ jagat ( Viṣṇu Purāṇa 1.22.52). Cały świat jest manifestacją różnych energii Boga. Dlatego… Tak jak poprzez energię elektryczności elektrownia, choć daleko, daleko od tego miejsca, wyrażała się: jest elektryczność. Poprzez to szkło, przez te przewody, moc może się wyrazić. Jest proces.

Więc Bhaktivinoda Ṭhākura stał się bardzo… Ponieważ wielbiciel nie może tolerować bluźnierstwa przeciwko innemu wielbicielowi ani Bogu. Dlatego gdy tylko powiedział: „Po co mam iść do Dżagannatha Puri, żeby zobaczyć drewnianego Dżagannatha? Ja osobiście jestem Wisznu”, Bhaktivinoda Ṭhākura natychmiast rozkazał swoim policjantom: „Aresztujcie go. Aresztujcie tego łajdaka”. I tak został aresztowany.

A kiedy został aresztowany – miał on jakąś jogiczną mistyczną moc – wszyscy policjanci, Bhaktivinoda Ṭhākura i członek jego rodziny dostali wysokiej gorączki, 40 stopni. Kiedy więc wrócił, jego żona była bardzo zaniepokojona: „Aresztowałeś Wisznu i wszyscy umrzemy. Teraz mamy wysoką gorączkę”. Bhaktivinoda Ṭhākura odpowiedział: „Tak, pozwól nam wszystkim umrzeć, ale ten łotr musi zostać ukarany”. To jest pogląd czystego wielbiciela.

Został więc aresztowany. Wyznaczono datę jego procesu, a przez cały ten czas sam Bhaktivinoda Ṭhākura, a zwłaszcza jego rodzina, cierpieli na wysoką gorączkę. Być może ten jogin planował zabić całą rodzinę. Ale to była gorączka. Tak więc w dniu procesu, kiedy Bhaktivinoda Ṭhākura, Kedāranātha Datta, stanął przed sądem, przedstawiono mu mężczyznę, tak zwanego jogina, z bardzo, bardzo bujnymi włosami.

Bhaktivinoda Ṭhākura nakazał więc: „Przyprowadźcie jednego fryzjera i obetnijcie mu włosy”. Żaden fryzjer się nie odważył. Fryzjerzy pomyśleli: „Och, to Pan Wisznu. Jeśli go obrażę, bo cierpi na gorączkę, to i ja umrę”. Bhaktivinoda Ṭhākura nakazał więc: „Dajcie mi nożyczki. Obetnę”. Obciął mu włosy i kazał wsadzić go do więzienia na sześć miesięcy. W więzieniu inkarnacja Wisznu zażyła truciznę i zmarła.

Oto jeden z takich przypadków. Takich przypadków jest wiele. Był bardzo silnym człowiekiem. Ukarał wielu panditów w tirtha, którzy wykorzystywali gości. Taka jest więc pozycja wielbiciela. Pomimo tego, że został odpowiedzialnym sędzią, głową rodziny, nadal był aczarją. Musimy więc naśladować aczarjów.

Jeśli w ogóle..., jeśli w ogóle interesujemy się nauką duchową, musimy postępować zgodnie z wedyjską instrukcją, tad-vijñānārthaṁ sa gurum evābhigacchet (MU 1.2.12). Musimy się zbliżyć. Nie można zdobyć wiedzy duchowej jedynie poprzez spekulacje. To niemożliwe. To tylko strata czasu. Śrama eva hi kevalam (SB 1.2.8). Musisz udać się do... Dlatego w Bhagavad-gicie zaleca się ācāryopāsanam. Ācārya-upāsanā. Nie tylko oddawanie czci Panu, ale także ācāryi . Caitanya Mahāprabhu powiedział: guru-kṛṣṇa-kṛpayā pāya bhakti-latā-bīja (CC Madhya 19.151). Guru, āczārja i Kryszna. Należy zabiegać o ich względy. Nie chodzi o to, że „teraz zabiegam o względy Kryszny”.

Jaki jest pożytek z guru lub āczārji? Nie. Nie możesz nałożyć āczārji i udać się do Kryszny. To niemożliwe. Kryszna cię nie zaakceptuje. Tak jak jeśli chcesz zobaczyć wielkiego człowieka, powinieneś zwrócić się do jego sekretarza, do jego ordynansa, odźwiernego; podobnie nasz proces to ācāryopāsanam, udaj się do āczārji. Takie jest zalecenie Wed. Tarko 'pratiṣṭhaḥ.

Jeśli chcesz wejść do świata duchowego, nie możesz tego zrobić jedynie za pomocą argumentów. Ponieważ argumenty nie mają granic. Ja przedstawiam swój argument w jeden sposób; inny, lepszy w argumentacji, przedstawia go inaczej. Więc jeśli po prostu będziesz się kłócić, to nie będzie to możliwe. Tarko 'pratiṣṭhaḥ . Argumenty ci nigdy nie pomogą.

Śrutayo vibhinnāḥ. Jeśli myślisz: „Będę czytał pisma święte i zrozumiem Boga”, nie, to również nie jest możliwe. Śrutayo vibhinnāḥ. Pisma święte również się różnią, ponieważ powstają w zależności od czasu, okoliczności i ludzi. Tak jak Biblia. Biblia, Pan Jezus Chrystus nauczał na pustyni, w Jerozolimie.

A gdzieżby to było? Ludzie, którzy nie byli tak postępowi. Dlatego jego pierwsze polecenie brzmiało: „Nie zabijaj”. Oznacza to, że byli bardzo zaangażowani w sprawy zabójstw; w przeciwnym razie, po co to polecenie? I rzeczywiście, tak się złożyło, że zabili Jezusa Chrystusa. Społeczeństwo to nie było więc zbyt oświecone.

Zatem pismo święte dla społeczeństwa mało oświeconego i pismo święte dla społeczeństwa bardzo oświeconego muszą się różnić. Tak jak słownik. Dla ucznia – słownik kieszonkowy, a dla studenta – międzynarodowy słownik wielkoformatowy. Oba są słownikami, ale mały słownik kieszonkowy nie jest równy dużemu – ponieważ jest inny i przeznaczony dla różnych grup ludzi.

Zatem pisma święte są tworzone z myślą o różnych klasach ludzi. Istnieją trzy klasy ludzi: pierwsza, druga i trzecia. Człowiek trzeciej klasy nie jest w stanie zrozumieć filozofii i nakazów biblijnych człowieka pierwszej klasy. To niemożliwe.

Matematyki wyższej nie rozumieją uczniowie, którzy próbują po prostu zrozumieć „dwa plus dwa równa się cztery”. Ale „dwa plus dwa równa się cztery” jest równie dobre dla ucznia matematyki wyższej. Mimo to matematyka wyższa i matematyka niższa różnią się. Dlatego mówi się: śrutayo vibhinnāḥ: pisma święte są różne.

Jeśli więc próbujesz zrozumieć, czym jest Bóg, po prostu czytając pisma święte, nie osiągniesz tego. Musisz zwrócić się do guru. Tak jak z książką medyczną: może być dostępna na rynku. Jeśli kupisz jedną książkę medyczną, by po jej przeczytaniu zostać lekarzem, to nie jest możliwe. Musisz usłyszeć książkę medyczną od lekarza na studiach, w szkole medycznej. Wtedy będziesz wykwalifikowany. A jeśli powiesz: „Proszę pana, przeczytałem wszystkie książki medyczne. Proszę uznać mnie za lekarza”, nie, to nie będzie prawdą.

Więc śrutayo vibhinnāḥ. Pisma są różne. Argumenty, to również nie jest pomocne. Jeden człowiek może argumentować lepiej ode mnie. Następnie filozofia: Filozofia, jak powiedziano, nāsau munir yasya mataṁ na bhinnam (CC Madhya 17.186). Jeden filozof różni się od drugiego. Właśnie dzisiaj Śyāmasundara kupił jedną książkę o różnych filozofach. Tak więc ty również nie możesz ustalić, co jest prawdą. Dlatego śāstra mówi, dharmasya tattvaṁ nihitaṁ guhāyām. Prawda jest bardzo poufna. Więc jeśli chcesz poznać tę prawdę, mahājano yena gataḥ sa panthāḥ (CC Madhya 17.186), powinieneś podążać za wielkimi āczārjami. Wtedy zrozumiesz.

Zatem acarya-upasana jest niezbędna. Acarya-upāsanā jest bardzo istotna. We wszystkich śastrach wedyjskich jest takie zalecenie. Tad-vijñānārthaṁ sa gurum evābhigacchet , śrotriyaṃ brahma-niṣṭham (MU 1.2.12). Tasmād gurum prapadyeta jijñāsuḥ śreya uttamam (SB 11.3.21). Każdy, kto jest dociekliwy, aby zrozumieć wyższe prawdy, musi podporządkować się guru. Tasmād gurum prapadyeta , jijnasuh śreya uttamam. Osoba dociekliwa, która teraz docieka o transcendentalne tematy, tad viddhi praṇipātena paripraśnena sevayā (BG 4.34). Tak więc wszystkie śastry mówią, w naszej Vaisnava śastrze także Rūpa Gosvami mówi: ādau gurv-āśrayam: „Na początku musisz przyjąć schronienie bona fide guru ”.

Dlatego w te urodziny Bhaktivinody Thakury powinniśmy czcić, powinniśmy oddawać mu cześć, ponieważ w czasach współczesnych przywrócił on sukcesję uczniów. Od Caitanyi Mahāprabhu… Pięćset lat temu Caitanya Mahāprabhu nauczał tej filozofii, ale w ciągu dwustu lat… Ponieważ ten materialny świat jest tak skonstruowany, że cokolwiek wprowadzisz, z czasem ulegnie zniszczeniu.

Budujesz piękny dom, ale po stu, dwustu latach, a nawet po pięćdziesięciu, popada w ruinę. Takie jest prawo natury, kala. Czas zniszczy wszystko. Imperium Brytyjskie, tak wielkie, rozległe imperium, jest skończone. Kala , czas, wszystko dopełni. To jest materia. Wszystko, co materialne, rodzi się, rośnie, ma pewien dostatek, potem maleje, a potem się kończy. Taka jest natura materii...

Interesujemy się zatem tematyką duchową. Dlatego proces ten nazywa się ādau gurv-āśrayam: trzeba przyjąć autentycznego mistrza duchowego. To jest nasz proces. Bez przyjęcia autentycznego mistrza duchowego nie możemy zrobić żadnego postępu. To niemożliwe. Bhaktivinoda Ṭhākura jest aczarją, jednym z aczarjów. Pozostawił po sobie wiele ksiąg: Caitanya-śikṣāmṛta , Jaiva Dharma.

To bardzo ważne książki. Są po bengalsku i w sanskrycie. Zawierają wiele pieśni. Przygotował wiele ksiąg pieśni. Pieśń „ Ei nām gāya gauracānd madhura svare” to pieśń Bhaktivinody Ṭhākury. Dlatego staramy się udostępniać książki Bhaktivinody Ṭhākury również w tłumaczeniu na język angielski. Stopniowo będziecie mogli je zrozumieć.

Dlatego dziś oddajemy cześć i cześć Bhaktivinodzie Ṭhākurze, ponieważ może on pobłogosławić nas, abyśmy mogli spokojnie rozwijać się w świadomości Kryszny. Ācārya-upāsanā: dzięki błogosławieństwu āczārjów możemy poczynić bardzo szybki postęp. Vedeṣu durlabham adurlabham ātma-bhaktau (Bs. 5.33). Jeśli... Yasya prasādād bhagavat-prasādaḥ...

Śpiewamy codziennie. Dzięki łasce mistrza duchowego, āczārji, natychmiast otrzymujemy błogosławieństwa Pana. Natychmiast. Yasya prasādāt. Yasya oznacza „czyj”; prasādāt, „błogosławieństwo”. Dzięki błogosławieństwu mistrza duchowego. Yasya prasādād bhagavat-prasādaḥ. Jeśli mistrz duchowy, āczārja, jest zadowolony, to powinieneś wiedzieć, że Kryszna również jest zadowolony. Powinieneś to wiedzieć poprzez…

To nie jest bardzo trudne. Tak jak w pracy biurowej. Jeśli twój bezpośredni przełożony, szef, jest zadowolony, to znaczy, że właściciel firmy również jest zadowolony, chociaż go nie widzisz. To fakt. Twój bezpośredni przełożony, jeśli jest zadowolony. Podobnie my, nasza firma, ta duchowa linia, to guru-kṛṣṇa-kṛpā.

Najpierw musimy otrzymać miłosierne błogosławieństwo od aczarji, a wtedy Kryszna będzie zadowolony i udzieli nam swoich błogosławieństw. Mad-bhakta. W Śrīmad-Bhāgavatam znajduje się wersja „mad-bhakta pūjyābhyadhikā”. 

Kryszna mówi, że „jeśli ktoś czci Mnie bezpośrednio i jeśli ktoś czci Mnie za pośrednictwem aczarji, ten jest lepszym wielbicielem, który przychodzi do Mnie za pośrednictwem aczarji ”. Mad-bhakta pūjyābhyadhikā.

Zatem nasza filozofia waisznawa, proces, polega na przejściu przez āczārję. Sługa sługi sługi. Powinniśmy starać się stać sługami sługi. Gopī-bhartuḥ pada-kamalayor dāsa-dāsānudāsaḥ (CC Madhya 13.80). Dāsa-dāsānudāsaḥ. Nie powinniśmy zwracać się bezpośrednio do Najwyższej Osoby Boga. To nie jest dobre.

To nie będzie... W nakazie wedyjskim również powiedziano, yasya deve parā bhaktir yathā deve tathā gurau (ŚU 6.23): jeśli ktoś ma niezachwianą wiarę w Najwyższą Osobowość Boga, yathā deve , i podobną wiarę w guru ...

Oczywiście, musimy uczynić guru bona fide. Wtedy następuje sukcesja uczniów. I to również nie jest trudne do wybrania, kto jest bona fide guru. Bona fide guru oznacza, że ​​przedstawia się jako sługa Boga. Nie udaje fałszywie, że „jestem Bogiem”. To jest bona fide. Nie jest trudno sprawdzić, kto jest bona fide. Ale to jest test.

Jeśli ktoś mówi: „Jestem guru …”, eee, „Jestem Bogiem”, to nie może być guru, ponieważ nie ma wiedzy. Jak to możliwe, że jest Bogiem? Ale może oszukiwać niektórych ludzi. To zupełnie inna sprawa. Można oszukiwać wszystkich przez jakiś czas, a niektórych przez cały czas, ale nie wszystkich przez cały czas. To niemożliwe.

Zatem tego rodzaju guru, którzy podają się za „Boga”, są fałszywymi guru. Prawdziwy guru powie: „Jestem sługą sługi sługi Kryszny”, czyli Boga. Sługą. To jest zadanie guru. Służy Krysznie tak, jak Kryszna tego pragnie; to jest jego zadanie. To również nie jest zbyt trudne.

Kryszna mówi: „Kryszna pragnie, sarva-dharmān parityajya mām ekaṁ śaraṇaṁ vraja” (BG 18.66), „Porzuć wszelkie inne zajęcia; po prostu podporządkuj się Mnie, a Ja cię ochronię”. Kryszna mówi. Zatem zadaniem guru jest: „Po prostu podporządkuj się Kryszna”. W czym tkwi problem? Po prostu powtarzaj to samo. Nie dla siebie, ale dla Kryszny. On jest bona fide guru .

Zatem nasz ruch świadomości Kryszny jest bardzo autentyczny, ponieważ mówimy to samo, co Kryszna. Nie dodajemy niczego, nie zmieniamy. Nie jak wielcy uczeni, którzy mówią: „To nie jest dla Kryszny…”. Kryszna mówi: man-manā bhava mad-bhakto mad-yājī māṁ namaskuru (BG 18.65), a uczony interpretuje: „To nie jest dla Kryszny”. Zobaczcie tylko tę głupotę. Kryszna mówi wprost: „Mnie”. Mówi: „Nie dla Kryszny”. Wprowadzanie w błąd. Taki wprowadzający w błąd guru ci nie pomoże.

Zatem znalezienie prawdziwego guru oznacza, że ​​nie zmienia on słów Kryszny. Taka jest jego pozycja. On przedstawia wszystko takim, jakie jest i dogłębnie zrozumiał naukę. Jijñāsuḥ śreya uttamam. Guru ..., jaki jest symptom guru? Tasmād guruṁ prapadyeta jijñāsuḥ śreya uttamam (SB 11.3.21).

Ci, którzy pragną zgłębić wyższą wiedzę naukową, nazywają się uttamam. Uttama oznacza wyższą. Uttama, madhyama, adhama. Istnieją trzy słowa: pierwszej klasy, drugiej klasy, trzeciej klasy. Zatem wiedza duchowa to uttamam. Każdy, kto pragnie zgłębić wiedzę pierwszej klasy, musi udać się do guru. Ci, którzy interesują się wiedzą trzeciej klasy, nie potrzebują guru.

Wiedza trzeciej klasy to wiedza zwierzęca: jak jeść, jak spać. Jak zorganizować jedzenie, jak zorganizować sen – to jest wiedza trzeciej klasy. Ponieważ zwierzęta również dążą do zdobycia tej wiedzy, jak jeść, jak spać. Dlatego ta wiedza jest wiedzą trzeciej klasy.

A wiedza drugiej klasy to: „Kim jestem?”. Athāto brahma jijñāsā. Wedanta. To jest wiedza drugiej klasy. A wiedza pierwszej klasy, kiedy człowiek naprawdę rozumie, kim jest – jest wiecznym sługą Kryszny – i angażuje się w służbę Panu, to jest wiedza pierwszej klasy. Dlatego też, gdy tylko osiągnie platformę wiedzy pierwszej klasy, staje się szczęśliwy.

    brahma-bhutah prasannatma

    na śocati na kāṅkṣati

    samaḥ sarveṣu bhūteṣu

    mad-bhaktiṁ labhate parām

    (BG 18.54)

Zatem po wyzwoleniu się z materialnej koncepcji życia dzięki błogosławieństwu Kryszny i guru, człowiek osiąga platformę wiedzy pierwszej klasy, gdzie angażuje się bezpośrednio w służbę Panu – to jest wiedza pierwszej klasy. Wiedza pierwszej klasy oznacza coś poza wyzwoleniem. Wiedza drugiej klasy to dążenie do wyzwolenia. Wiedza trzeciej klasy oznacza bycie w niewoli, jak zwierzęta. Zwierzęta są związane określonym typem ciała i nie mają, chcę powiedzieć, możliwości osiągnięcia wyzwolenia. To jest życie zwierzęce.

Ale życie ludzkie jest lepsze od życia zwierzęcego, ponieważ jeśli zechce, może wyzwolić się z niewoli materialnego ciała. To jest ta możliwość. Może zrozumieć siebie, kim jest. Może zrozumieć, czym jest Bóg. Może zrozumieć związek między Bogiem a sobą. Może zrozumieć, czym jest ten materialny świat. Ponieważ istnieją tysiące ksiąg wiedzy. Weźmy Bhagavad-gitę; jest tam wszystko. I jest ona przeznaczona dla istot ludzkich, a nie dla kotów i psów. Koty i psy nie potrafią tego zrozumieć, ale człowiek potrafi.

Zatem nasz ruch świadomości Kryszny ma na celu oświecenie ludzi, aby wykorzystali jego wspaniałe życie, ludzką formę życia, wykorzystali ją właściwie. Właściwe wykorzystanie jej oznacza ożywienie uśpionej świadomości Kryszny. Świadomość Kryszny, czyli świadomość Boga, już istnieje. Rozwinęła się w ludzkiej formie życia. Teraz jednak jest zasłonięta z powodu naszego niekończącego się związku z tym materialnym światem.

Przechodzimy przez różne gatunki życia. Minęły miliony lat. Wyobraź sobie, że czasami jestem drzewem. Stoję w jednym miejscu przez dziesięć tysięcy lat. Przeszliśmy. To fakt. To jest ewolucja. Teraz mamy szansę na światło. Jeśli nie wykorzystasz tej dogodnej chwili i ponownie cofniesz się do cyklu procesu ewolucyjnego, jalajā nava-lakśaṇi sthāvarā...

To są więc wspaniałe nauki. Niestety, ludzie nie mają możliwości studiowania ich w szkołach, na uczelniach ani na uniwersytetach. Uczą ich po prostu: „Pracuj ciężko i zaspokajaj swoje zmysły”. To wszystko. Dlatego część, młodsza część, jest zniesmaczona. Odmówili współpracy z tym społeczeństwem z powodu tej rozczarowującego wykształcenia.

I będzie się zwiększać. Ponieważ ten rodzaj edukacji nie może dać ludziom pokoju ani dobrobytu. Problemy narastają. Dlatego prosimy, abyście, jeśli chcecie zmniejszyć lub całkowicie rozwiązać wszystkie problemy życiowe, przyjęli świadomość Kryszny w procesie sukcesji uczniów, a będziecie wszyscy szczęśliwi.

http://www.prabhupadaconnect.com/Bhaktivinoda_Thakura.html