Punktem, z którym wielu może się początkowo nie zgodzić, jest pomysł, że kobiety są bardziej skłonne do seksu niż mężczyźni (nie tylko procentowo, ale dokładnie dziewięć razy!), podaje w kilku fragmentach. Weźmy na przykład to znaczenie z fragmentu o alegorii króla Puranjany:

„Kobiety są generalnie bardzo skłonne do seksu. Rzeczywiście, mówi się, że pożądanie seksualne kobiety jest dziewięć razy silniejsze niż pożądanie mężczyzny. Dlatego obowiązkiem mężczyzny jest utrzymanie kobiety pod swoją kontrolą poprzez zaspokajanie jej, dawanie jej ozdób, dobrego jedzenia i ubrań oraz angażowanie jej w czynności religijne”. (SB 4.27.1)

Na pierwszy rzut oka wydaje się to być całkowitym przeciwieństwem tego, co widzimy w praktyce. Nie widzimy kobiet molestujących mężczyzn na ulicy, jak to robi wielu mężczyzn, a w przypadkach przemocy seksualnej prawie zawsze sprawcą jest mężczyzna, a ofiarą kobieta. W wielu epizodach historycznych, w tym fragmentach Wed, mężczyźni są opisywani jako mający wiele żon, podczas gdy odwrotna sytuacja jest rzadka. Biorąc to wszystko pod uwagę, wydaje się co najmniej niesprawiedliwe sugerowanie, że kobiety są bardziej skłonne do seksu niż mężczyźni.

Istnieje jednak kilka niuansów. Prabhupada używa terminu „seksualnie skłonny”, tak jak używa słowa „pożądliwy” w innych fragmentach, jako interpretacji słowa kāma.

Słowo kāma jest zazwyczaj tłumaczone jako „pożądanie” lub „pożądanie seksualne”, ale jego znaczenie jest bardziej zniuansowane. Czasami słowo pożądanie jest używane w znaczeniu pożądania seksualnego (rozwiązłości), ale ma również konotację intensywnego pragnienia (zapału, entuzjazmu) lub do opisania intensywnego pragnienia (pragnienia). Można więc pożądać pizzy lub nawet wiedzy. Kiedy przyjmiemy tę szerszą definicję słowa „pożądanie”, staje się ono bliższe znaczeniowo słowu „kāma”.

Mówi się, że kobiety są dziewięć razy bardziej pożądliwe niż mężczyźni. Nie oznacza to koniecznie, że mają dziewięć razy większą skłonność do fizycznego stosunku z przypadkowym mężczyzną (mężczyźni są zwykle bardziej na to chętni), ale po prostu, że ich impuls do cieszenia się materią i romantycznymi związkami jest silniejszy. Dziewięciokrotnie silniejsze pożądanie objawia się w postaci ogólnej skłonności do romantycznych związków, w tym wszystkich interakcji i romantyzmu, które się z tym wiążą, a także w takich rzeczach jak jedzenie, ubieranie się, ozdabianie siebie, przyciąganie uwagi itd.Dół formularza

Możemy zauważyć, że w swoim znaczeniu Prabhupada wspomina, że ​​„Kobiety są generalnie bardzo skłonne do seksu. Rzeczywiście, powiedziano, że pożądanie seksualne kobiety jest dziewięć razy silniejsze niż pożądanie mężczyzny. Dlatego obowiązkiem mężczyzny jest utrzymanie kobiety pod swoją kontrolą poprzez jej zaspokajanie, dawanie jej ozdób, dobrego jedzenia i ubrań”. Część „dawanie jej ozdób, dobrego jedzenia i ubrań” jasno pokazuje, że nie odnosi się on tylko do stosunku płciowego, ale do całego spektrum przyjemności materialnych, których mąż potrzebuje, aby dostarczyć żonie, jeśli ma nadzieję ją zadowolić.

Gdy zastosuje się szersze znaczenie słowa „pożądanie” lub „pożądanie seksualne”, niewielu zaprzeczy, że kobiety są bardziej pożądliwe niż mężczyźni. Nie byłoby nie do pomyślenia, że ​​kobiety mogą wydawać dziewięć razy więcej na ubrania, dziewięć razy więcej na nakładanie makijażu i patrzenie w lustro itd. Kobiety mają również bardziej wewnętrzną potrzebę przyciągania uwagi i troski, co jest również formą pożądania, gdy zastosuje się szersze znaczenie. Idea bycia piękną, pożądaną, stania się centrum uwagi i bycia otoczoną opieką jest samym fundamentem tego, co bycie kobietą oznacza dla większości. Porzucenie tych aspiracji jest tak trudne, że pisma święte nawet tego nie zalecają, radząc zamiast tego, aby kobieta przyjęła tę tożsamość i po prostu wykorzystała ją pozytywnie, w życiu rodzinnym.

Nie ma nic złego w tym, że mężatka stara się być piękna dla swojego męża, utrzymywać go w centrum uwagi i być w centrum jego uwagi. Jeśli kobieta jest zadowolona z tej pozycji i może być spokojna, aby utrzymać praktykę duchową i dbać o rodzinę, jest to korzystne dla wszystkich. Ostatecznie, oczywiście, wszelkiego rodzaju materialne przywiązanie jest złe w tym sensie, że nie jest to nasze miejsce, ale jeśli zostanie odpowiednio ukierunkowane, to pożądanie może pomóc komuś stopniowo stać się wolnym. Jedyny problem pojawia się, gdy ta skłonność jest stosowana poza życiem rodzinnym.

Innym punktem do rozważenia jest to, że chociaż kobiety generalnie można uznać za mniej skłonne seksualnie niż mężczyźni, gdy kobieta znajdzie mężczyznę, do którego jest naprawdę pociągana, impuls seksualny może być znacznie silniejszy niż u mężczyzny. W tym przypadku nie tylko pożądanie może być silniejsze, ale zdolność kobiety do czerpania przyjemności podczas aktu seksualnego może być wielokrotnie większa. Mężczyzna musi fizycznie przestać po osiągnięciu orgazmu, ale kobieta, w idealnych okolicznościach, może mieć ich wiele z rzędu. Możemy to zobaczyć opisane w rozrywce Kardamy Muniego, gdy podzielił się na dziewięć form, aby w pełni zaspokoić Devahūti. Możemy zatem zobaczyć, że nawet gdy jest stosowana bezpośrednio, idea ta nie jest błędna; po prostu manifestuje się w bardziej specyficznych okolicznościach niż w przypadku mężczyzn. Dlatego też fragment z SB 3.23.44, w którym Prabhupada mówi, że „Rozumie się, że apetyt seksualny kobiety jest dziewięć razy większy niż mężczyzny” również okazuje się ważny.

Sednem sprawy jest to, że każda uwarunkowana dusza ma skłonność do cieszenia się materią. W przypadku człowieka pożądanie to jest zazwyczaj skoncentrowane w kierunku grubego pożądania seksualnego, a zatem, gdy człowiek nabywa bardzo silnego fundamentu filozoficznego i introspekcyjnego, może być w stanie go uniknąć i skoncentrować się na życiu duchowym. Ponieważ przyciąganie materii jest skupione na jednym punkcie, introspekcyjny człowiek może nauczyć się go unikać.

W przypadku kobiety, to pragnienie przyjemności materialnej jest bardziej wewnętrzne i ma wiele różnych punktów centralnych, a zatem jest stosunkowo trudniej się od niego uwolnić. Mężczyźni są zazwyczaj przyciągani do jednego aspektu ludzkich relacji, a od tego punktu centralnego (pociągu do kobiety) wszystko inne rozgałęzia się, prowadząc ich do przyjęcia wszystkich obowiązków życia rodzinnego. Kobieta, z drugiej strony, jest przyciągana do całego spektrum relacji i przyjemności materialnej, a to prowadzi ją do poszukiwania mężczyzny, który może pomóc jej osiągnąć całą przyjemność, za którą tęskni. Wszystko inne służy temu celowi. Akt seksualny (który jest punktem centralnym przyciągania dla mężczyzny) służy jako wniosek w przypadku kobiety. Dlatego przyciąganie nie jest mniejsze, po prostu rozwadnia się w środku wszystkich innych pragnień i jest stosunkowo mniej zauważalne.

Dla kobiety wyrzeczenie się wszelkiej skłonności do cieszenia się związkami i cieszenia się materią w ogóle, w tym pięknego wyglądu, wygody, otrzymywania uwagi, bycia kochaną itd., oznacza wyrzeczenie się samej istoty jej tożsamości. To coś, do czego niektóre kobiety są zmuszane w więzieniach i obozach pracy, ale nie jest to coś, przez co większość kobiet chciałaby dobrowolnie przechodzić. Rozważając to z tej perspektywy, pomysł, że kobiecie jest dziewięć razy trudniej wyrzec się materialnego pożądania, nie wydaje się nierozsądny.

Dobra wiadomość jest taka, że ​​kobieta nie musi wyrzekać się tej skłonności. Musi się po prostu nauczyć, jak właściwie ją wykorzystywać w życiu rodzinnym. Kobieta, która wykorzystuje swoją naturalną skłonność do pięknego wyglądu, przyciągania uwagi itp., aby przyciągnąć mężczyznę, a po ślubie wykorzystuje tę samą skłonność, aby dobrze się nim opiekować i wzmacniać ich związek, współpracując z nim w kierunku rozwoju duchowego, jest nazywana czystą żoną, co w pismach świętych jest również określane terminem „sadhvi” (żeński od sadhu). Innymi słowy, kobieta nie musi wyrzekać się swojej kobiecości, aby stać się świętą; musi się po prostu nauczyć, jak właściwie ją wykorzystywać.

Oczywiście, znalezienie dobrego mężczyzny w dzisiejszych czasach może być wyzwaniem, o czym pisaliśmy w innych artykułach, ale tutaj mówimy o ogólnych zasadach i skłonnościach, które można zauważyć we wszystkich epokach i społeczeństwach, chociaż czasami przejawiają się one na różne sposoby, w zależności od konkretnych okoliczności.

 Dodatek od admina: 

Bhangaśwana rzekł: ‘O Indro, jestem w pełni zadowolony z mojej obecnej formy. Kobieta doświadcza większej przyjemności w kontakcie seksualnym z mężczyzną niż mężczyzna i nie tylko tym go przewyższa. Kobieca forma jest przyjemniejsza od męskiej formy i to pod każdym względem i dlatego pragnę pozostać kobietą’.

Indra rzekł: ‘O piękna, niech tak się stanie’ i po wypowiedze­niu tych słów powrócił do nieba”. (Mahābharāta, Anusasana Parva, Part VII, Section I)

https://www.ccdas.net/p/prabhupada-on-women-why-did-he-say